neasmyrni.net.gr neasmyrni.net.gr neasmyrni.net.gr
Αρχική Υγεία ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΠΟΥ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΤΟΥΣ: Α' ΜΕΡΟΣ: ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ
facebook
Έχουμε 16 επισκέπτες συνδεδεμένους
ARTION 2016-small lux new 001 akadimos118x118 autopragmatosi Kyvellou-new
της ΕΛΕΝΗΣ ΚΑΤΣΑΜΠΑ, MSc. Κλινικής Ψυχολόγου – Ψυχοθεραπεύτριας, www.katsampa.gr

Όλο και περισσότεροι νέοι τείνουν να παραμένουν ή να επιστρέφουν στην οικογενειακή εστία αναζητώντας στήριξη από τους γονείς τους, σύμφωνα με στοιχεία ερευνών στην Ευρώπη και την Αμερική στη διάρκεια της τελευταίας κυρίως δεκαετίας... Οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες των τελευταίων ετών και, ιδιαίτερα, η αύξηση της ανεργίας και της εργασιακής ανασφάλειας σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος ζωής φαίνεται να συνδέονται με σημαντικό τρόπο με το φαινόμενο αυτό κρατώντας όλο και περισσότερους νέους στο πατρικό τους σπίτι, ενώ χιλιάδες άλλοι, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει την πατρική εστία, αναγκάζονται να επιστρέψουν σε αυτήν και να συγκατοικήσουν με τους γονείς τους λόγω της οικονομικής κρίσης.
Ο Ρόλος της οικογένειας στην ανεξαρτητοποίηση των ενήλικων μελών της
Ο βαθμός της στήριξης που προσφέρουν οι γονείς προς τα παιδιά τους ενθαρρύνοντας τις προσπάθειες ανεξαρτητοποίησής τους και η ποιότητα της μεταξύ τους σχέσης επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο που ο νέος θα διαπραγματευθεί την έξοδο του από την οικογενειακή εστία, αλλά και το πώς θα προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της ενήλικης ζωής. Η δομή της ελληνικής κοινωνίας και οικογένειας είναι αρκετά παραδοσιακή και κυριαρχεί σε σημαντικό βαθμό η νοοτροπία που θέλει τα παιδιά να ζουν με τους γονείς, γιατί εκείνοι τα φροντίζουν και τα εξασφαλίζουν. Ωστόσο, αυτού του τύπου οι πρακτικές είναι πιθανό να ενισχύουν την εξάρτηση των νέων ατόμων και να τα εμποδίζουν να φύγουν από την οικογένεια για να εκπληρώσουν τους δικούς τους στόχους. Σύμφωνα, μάλιστα, με τις έρευνες, οι νέοι των νοτίων ευρωπαϊκών κρατών, όπως της Ιταλίας, της Πορτογαλίας, και της Ελλάδας βρίσκονται στις πρώτες θέσεις μεταξύ των νέων που παρατείνουν την παραμονή τους ή επιστρέφουν στο σπίτι των γονιών τους. Το γεγονός αυτό αποδίδεται τόσο στις διαφορετικές οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στις χώρες της Νότιας Ευρώπης, όσο και σε πολιτισμικούς παράγοντες.
Ο Ρόλος της προσωπικότητας του νέου στην προσπάθειά του για ανεξαρτητοποίηση
Και η προσωπικότητα, όμως, του νέου ατόμου διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στην προσπάθειά του να ανεξαρτητοποιηθεί και είναι πολύ πιθανό να συνδέεται με την επιλογή της συμβίωσης με την πατρική οικογένεια. Συναισθηματικοί λόγοι, όπως ο φόβος της αποτυχίας και η ευθυνοφοβία, μπορούν να εμποδίσουν έναν νέο να φύγει από την οικογενειακή εστία ή να επιστρέψει σε αυτήν με την πρώτη δυσκολία. Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις, όπου οι οικονομικές δυσκολίες -που συνδέονται και με τις διαφορετικές ανάγκες των σημερινών νέων από αυτές των προηγούμενων γενεών- είναι η πρόφαση για να αναβάλλει ο νέος την έξοδο του από την οικογενειακή εστία και την ανεξαρτητοποίησή του. Έτσι, όμως, οι νέοι οδηγούνται σε έναν φαύλο κύκλο με αποτέλεσμα όσο δεν τους φτάνουν τα χρήματα για να φύγουν από το πατρικό, τόσο να βολεύονται και να μην ψάχνουν για δουλειά ή να μην επιχειρούν να μείνουν μόνοι τους, και όσο δεν ψάχνουν ή δεν επιχειρούν να φύγουν από το σπίτι των γονιών τους, τόσο πιο πολύ να βουλιάζουν στο βόλεμα και την φροντίδα της οικογένειας.
Συνέπειες για την οικογένεια του νέου από την επιστροφή του στο σπίτι των γονιών του
Η επιστροφή στο σπίτι μπορεί να είναι δύσκολη όχι μόνο για το νέο άτομο, αλλά και για τους γονείς, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με περισσότερα έξοδα, εντάσεις και αμφιβολίες για το αν ανταποκρίθηκαν επιτυχώς στο γονεϊκό τους ρόλο.
Οι γονείς φαίνεται ότι είναι σε θέση να απολαύσουν την «άδεια φωλιά» της οικογενειακής εστίας μόνο όταν τα ενήλικα τέκνα τους έχουν καταφέρει να διαπραγματευθούν με αποτελεσματικό τρόπο τη μετάβαση στην ενήλικη ζωή, ενώ σύμφωνα με έρευνες, τα ζευγάρια που φιλοξενούσαν τα ενήλικα παιδιά τους  εμφάνιζαν αυξημένους καβγάδες συγκριτικά με τα ζευγάρια που έμεναν μόνα τους.
Πιο συγκεκριμένα, οι συνέπειες για τους γονείς, όταν τα παιδιά αδυνατούν να μεταβούν με ομαλό τρόπο προς την ενήλικη ζωή φαίνονται να είναι οι εξής:
- επιβάρυνση του οικογενειακού οικονομικού προϋπολογισμού
- απροθυμία να επιδιώξουν ή δυσκολία να επιτύχουν τους δικούς τους στόχους
- ενοχές για το πώς ανταποκρίθηκαν στο ρόλο τους ως γονείς
- γκρίνια γύρω από την απόδοση ευθυνών
- αυξημένο στρες
- ένταση ή επιδείνωση της σχέσης με το ενήλικο παιδί.
Συνέπειες για τον ίδιο τον νέο από την επιστροφή του στο σπίτι των γονιών του
Ένα νέο άτομο που χάνει την εργασία του ή δυσκολεύεται να βρει εργασία για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι πιθανό να βιώνει μειωμένη αυτοεκτίμηση, να αισθάνεται ότι δεν είναι δημιουργικό, ότι χάνει μέρος του κοινωνικού του ρόλου, και ότι, ίσως, δεν ανήκει σε κάποιο κοινωνικό σύνολο. Η αυτοεικόνα του σταδιακά κλονίζεται, οι σχέσεις του γίνονται δυσλειτουργικές και τελικά υποβαθμίζεται η ποιότητα ζωής του. Επιπλέον, η οικονομική κρίση περιορίζει τις εργασιακές ευκαιρίες και ενισχύει περαιτέρω τις συνθήκες οικονομικής εξάρτησης των νέων από τους γονείς τους οι οποίοι φοβούνται ότι η επιστροφή στην πατρική εστία σημαίνει και απώλεια της ανεξαρτησίας τους. Καθώς, η αποχώρηση από την οικογενειακή εστία αποτελεί γεγονός-ορόσημο για κάθε νέο άνθρωπο σε ό,τι αφορά την απόκτηση ελέγχου στους διαφόρους τομείς της ζωής του, οι νέοι που βιώνουν μία τέτοια κατάσταση δυσκολεύονται ουσιαστικά να εκπληρώσουν τις αναπτυξιακές προσδοκίες της πρώτης ενήλικης ζωής, όπως είναι η αυτόνομη διαβίωση, η ανάληψη εργασιακών ευθυνών, η εύρεση συντρόφου και η δημιουργία οικογένειας. Το γεγονός αυτό τους φέρνει αντιμέτωπους με τις προσδοκίες της κοινωνίας και της οικογένειας, αλλά αποτελεί και πηγή αύξησης των ψυχικών δυσκολιών, καθώς όλη αυτή η παρατεταμένη «νεότητα» και η διαρκής αναζήτηση εργασίας, ερωτικού συντρόφου, στέγης κ.τ.λ. καθυστερεί την ωρίμανση της προσωπικότητας.