Το θέμα της δημιουργίας μιας τοπικής ΑΤΖΕΝΤΑ 21 στο δήμο μας συζητήθηκε πρόσφατα σε εκδήλωση του δήμου μας όπου μίλησαν δύο εκπρόσωποι φορεών που θα στηρίξουν με τις γνώσεις τους και την εμπειρία τους την προσπάθεια. Αυτό που μου έκανε εντύπωση από τα λεγόμενα των ομιλητών είναι δύο παραδείγματα άλλων χωρών στα οποία αναφέρθηκαν. Το πρώτο ήταν  το παράδειγμα μιας πόλης κοντά στα ολλανδικά σύνορα (δεν συγκράτησα το όνομά της) η οποία εφάρμοσε την Τοπική Ατζέντα 21 από το 1998 και κατάφερε να φτάσει τη χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας από το 1% στο 12%, κατάφερε να αυξήσει τη συμμετοχή στην ανακύκλωση από το 60% στο 90% και οργάνωσε την παραγωγή ενέργειας (biogas) από ανακυκλώσιμα υλικά... Ενώ το άλλο παράδειγμα αφορούσε την κατά πολλούς Έλληνες «απολίτιστη» Τουρκία, η οποία μετά τους μεγάλους σεισμούς που έπληξαν τη χώρα την προηγούμενη δεκαετία κατάφερε να οργανώσει δίκτυο πολιτών στο 20% των δήμων της, τη στιγμή που σήμερα που γράφονται αυτά εν έτη 2008 στην Ελλάδα σχεδόν ΚΑΝΕΝΑΣ δήμος δεν έχει οργανώσει παρόμοια δίκτυα πολιτών (με εξαίρεση το Δήμο Αμαρουσίου, ο οποίος, όμως, θεωρητικά ασχολήθηκε, αφού πρακτικά η συμμετοχή των πολιτών ήταν σχεδόν ανύπαρκτη!). Και να λάβουμε υπόψη μας ότι η έννοια της αειφόρου ανάπτυξης αποτελεί κεντρική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς όλους τους εταίρους και επαναλαμβάνεται συνεχώς και παντού!
Ας ελπίσουμε ότι οι δημότες μας, αλλά και οι οργανωμένοι φορείς θα ανταποκριθούν στο κάλεσμα του δήμου και θα περάσουν από το αγαπημένο σπορ των Ελλήνων (δηλαδή τη θεωρία και την κριτική εκ του μακρόθεν) στην πράξη!