Ο κ. Κουτελάκης πάντως παρά το ξαφνικό μαντάτο της παραπομπής, που ήρθε πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι περίμεναν όλοι, δεν έδειξε να αιφνιδιάζετε... Σαν έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος, έτσι όπως ταίριαζε σ’ αυτόν που αξιώθηκε μια τέτοια πόλη (όπως θα έλεγε κι ο ποιητής) δεν άφησε τις εξελίξεις να τον άγουν και να τον φέρουν, αλλά πολύ αποφασιστικά οδήγησε αυτός τις εξελίξεις έτσι όπως τις ήθελε,  επιβεβαιώνοντας και υπό αυτές τις συνθήκες τις ηγετικές του ικανότητες...

Αιφνιδιάζοντας τους πάντες παραιτήθηκε σε 24 ώρες, ενώ σε λιγότερο από 48 ώρες διευθέτησε με τον καλύτερο τρόπο και τη διαδοχή του, χωρίς να «ανοίξει μύξη» (ειμή μόνον ποταμοί δακρύων...), αλλά και χωρίς να διαταραχθεί η εύρυθμη λειτουργία της πόλης. Παραιτήθηκε την Πέμπτη και το Σάββατο το πρωί η πόλη είχε εκλέξει, ήδη, το νέο της Δήμαρχο.  Ο κ. Κουτελάκης έδωσε το «δαχτυλίδι» με αυστηρά κριτήρια (όχι πάντως πολιτικά) σε ένα από τα πρωτοκλασάτα στελέχη της παράταξής του το Σταύρο Τζουλάκη και η πλειοψηφούσα παράταξη με μια πειθαρχία άξια αναφοράς, (αφού η ψηφοφορία ήταν μυστική) ανέλαβε κι αυτή τις ευθύνες της, αποφάσισε να προστατεύσει το μέχρι σήμερα έργο της, την υπόλοιπη θητεία της και διασφάλισε τη συνέχειά της επικροτώντας και επαυξάνοντας την επιλογή του κ. Κουτελάκη. Παράλληλα έδωσαν ηχηρή απάντηση εσωτερικής ενότητας σε όσους έσπευσαν να προφητεύσουν τη βύθιση του σκάφους...
Η παράταξη απέδειξε στο πρώτο crash test ότι άντεξε. Απέδειξε ότι την ενώνουν, εκτός από τον κ. Κουτελάκη, και άλλα κοινά οράματα και στόχοι, όπως ανέφεραν τα ίδια τα μέλη στις τοποθετήσεις τους,  γι’ αυτό δεσμεύτηκαν να παραμείνουν ενωμένοι μέχρι το τέλος της θητείας τους, αλλά ίσως και μετά...